Verhaal · Eline

Veiligheid maakt je vrij

Door Eline Olde Kalter · Oerkracht Aenergy ·

Gedekte tafel met glazen en lichtreflecties, tijdens een avond met familie

Ik heb het gevoel dat we meer dan ooit bezig zijn met relaties.

En dan bedoel ik relaties in de breedste zin van het woord. Liefdesrelaties, vriendschappen, familie. Verbinding. Hechting. Grenzen. Vaderwonden, moederwonden. Intimiteit. Jezelf kunnen zijn bij een ander.

Ik lees er al jaren veel over. Onder andere in Negen geheimen van de vrouw van Hermelijn van der Meijden. Ook relatietherapeut Esther Perel schrijft over twee menselijke behoeften die op het eerste gezicht tegenover elkaar lijken te staan: veiligheid en vrijheid.

En juist die combinatie fascineert me.

Ergens wist ik het allang. Maar weten en werkelijk voelen zijn twee verschillende dingen.

Veiligheid is de bodem waaruit vrijheid kan ontstaan.

Afgelopen weekend vierden we de zeventigste verjaardag van mijn moeder. We waren met de hele familie weg. Zaterdagavond lagen de kinderen op tijd in bed en bleef ik achter met mijn broers, mijn zussen, schoonzussen en zwagers.

We praatten over echte dingen. Over mensen die er niet meer zijn. Er werd ontzettend gelachen en er werd gehuild.

Dit is voor mij veiligheid.

Niet omdat we het altijd met elkaar eens zijn. Dat zijn we absoluut niet. We denken niet allemaal hetzelfde en kunnen ons ook prima af en toe aan elkaar ergeren.

Maar bij deze mensen kan ik stuk voor stuk ongegeneerd mezelf zijn. In alle facetten.

Ik kan hard lachen. Harde grappen maken. Huilen. Veel te aanwezig zijn. Stil zijn. Iets raars zeggen. Van mening verschillen. Zonder ondertussen van een afstandje naar mezelf te kijken en te bedenken hoe ik overkom.

Misschien is veiligheid wel precies dat.

De afwezigheid van zelfbewaking.

Tekst op lichte achtergrond: you keep me safe. i'll keep you wild.

Vertrouwd is niet hetzelfde als veilig

We leren al heel jong hoe liefde en verbinding voelen. In ons gezin, bij onze ouders en bij de mensen om ons heen.

Daar nemen we van alles van mee.

Er wordt veel geschreven over vader- en moederwonden en over hoe onze eerste relaties doorwerken in de relaties die we later aangaan. Dat is natuurlijk een stuk genuanceerder dan simpelweg zeggen dat we later onze vader of moeder uitzoeken.

Maar één gedachte vind ik fascinerend:

Wat vertrouwd voelt, hoeft niet hetzelfde te zijn als wat veilig is.

Soms herkennen we iets en noemen we dat een klik. Soms weten we precies hoe we ons binnen een bepaalde dynamiek moeten bewegen, juist omdat we die beweging al heel lang kennen.

Aanvoelen. Aanpassen. Oplossen. Harder werken. Zorgen. Pleasen. Terugtrekken.

Het kan vertrouwd zijn zonder dat we er vrij in zijn.

Als ik me niet veilig voel, schiet ik mijn hoofd in. Ik analyseer. Ik word onrustig. Ik ga doen. Oplossen. Mijn hoofd draait overuren.

Als ik me veilig voel, ben ik in het nu. Ik zit in mijn lichaam in plaats van in mijn hoofd. Dan ontstaat er ruimte. Ruimte om te lachen, te creëren, te zingen, te dansen. Gewoon uitbundig te zijn.

Hoe veiliger ik me voel, hoe wilder ik durf te zijn.

Niet wild in de zin van roekeloos. Wild als in vrij. Uitbundig. Levend. En dat is wat de ongetemde vrouw voor mij is: een vrije, blije vrouw die ongegeneerd zichzelf kan zijn.

En daar zit voor mij een mooie paradox in.

We denken bij vrijheid vaak aan losbreken. Aan onafhankelijkheid. Aan nergens aan vastzitten.

Maar ik realiseer me steeds meer dat echte vrijheid juist een bodem nodig heeft.

Quote van Nina Simone: I'll tell you what freedom is to me. No. Fear.

Een plek. Een mens. Een groep mensen.

Iets waarop je kunt rusten, zodat je vrij kunt bewegen.

Eline Olde Kalter · Oerkracht Aenergy

Een plek om dichter bij jezelf te komen, midden in het leven.

Meer uit ons Journal